Paling

Theater Antigone

Inleiding om 19.30 uur in de polyvalente zaal

Soms fantaseer ik dat mijn vader
niet mijn echte vader is.
Als kind verzon ik hele scenario’s over hoe mijn vader
verongelukt, gevlucht of ontvoerd was en
dan vervangen was door een andere man.
Hebt gij daar nog nooit over nagedacht?
Eerlijk?
Ik weet wel dat mijn vader mijn vader is maar toch.
Het is makkelijker om dat zo te denken.
Het zou in ieder geval een hoop verklaren.

Mijn dochter… tja.
Dan denk ik dat ik haar begrijp
maar dan glipt ze zo weer uit m’n handen.
FLOEP!
Hebt gij nooit getwijfeld?
Eerlijk hé.
Soms denk ik daaraan.
Dat mijn dochter niet mijn dochter is.
Ik weet het wel dat ze mijn dochter is dat weet ik wel.
Het is makkelijker om dat zo te denken.
Het zou in ieder geval een hoop verklaren.

In de beeldende voorstelling Paling vangt theatermaker Michaël Vandewalle de bijzondere soms stuntelige relatie tussen een vader en een dochter. Op tragikomische wijze zoeken de twee toenadering. Vaak zoekend, soms botsend en soms als een vis in het water.

 

"De toeschouwer blijft anderhalf uur compleet verwonderd op het puntje van zijn stoel zitten."
**** Het Nieuwsblad - Magali Degrande

Credits

> regie: Michaël Vandewalle > spel: Joke Emmers, Jos Verbist > tekst: Stefanie Claes > scenografie: Geert Vandewalle > kostuums: Marij De Brabandere > licht: Maarten Thorrez > geluid: Niels Vanherpe > stage regieassistentie: Camille Moreels > stage techniek: Lukas Vanhoutte

> met steun van Taxshelter van de Belgische Federale Overheid